[Fic Kingsman]This is not a prank! [CharliexEggsy]

posted on 22 Apr 2015 18:44 by pokemonnoon in fanfiction directory Fiction, Entertainment

วันนี้มาอัพฟิคคิงก์แมนฉลองวันเกิดตัวเองค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

กะว่าจะไม่เข้าแฟนด้อมนี้แล้วนะแต่มันไม่ไหวจริงจัง แงงงงง คู่ชาร์ลีเอ็กซี่ค่ะ5555

Title : This is not a prank!

Pairing : [CharliexEggsy]

บางครั้งชาร์ลีก็ไม่เข้าใจความคิดของตัวเองนัก

ครั้งแรกที่เขาได้พบกับเอ็กซี่บอกได้เลยว่าความประทับใจแรกพบนั้นแทบจะเท่ากับศูนย์ 

เขาไม่ชอบอีกฝ่ายเลยสักนิด ดูยังไงเอ็กซี่ก็เป็นแค่เด็กวัยรุ่นจนๆข้างถนน ดูขวางหูขวางตาสำหรับคนรวยอย่างผม เขาจึงพยายามกลั่นแกล้งอีกฝ่ายสารพัด...

ไม่ว่าจะด้วยการกระทำหรือคำพูด แกล้งมันทุกวันจนกลายเป็นเหมือนกิจวัตรประจำวัน

แต่ทว่าทุกครั้งที่เขาเข้าไปกลั่นแกล้งเอ็กซี่ เมื่อให้เห็นสีหน้าเบื่อหน่ายหรือบางครั้งก็โกรธจนหน้าขึ้นสีแดงจัด พอได้คุยกันทุกวัน ถึงแม้จะเป็นการชวนทะเลาะความรู้สึกที่มีให้อีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป

ไม่รู้ตัวเลยว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความรู้สึกที่ว่า'เกลียดขี้หน้าหมอนี่ชะมัด' กลายเป็น 'ไอ้หมอนี่มันน่ารักชะมัด'

ผมเริ่มชอบเอ็กซี่ขึ้นเรื่อยๆแต่ผมยังคงแกล้งเขาต่อไป ทำไงได้ก็มันเป็นกิจวัตรของผมไปแล้ว แล้วถ้าไม่เข้าไปแกล้งผมก็ไม่รู้จะชวนอีกฝ่ายคุยยังไงดีด้วย...

ผมเดินตรงเข้าไปในห้องอาหารแล้วสอดส่องมองไปรอบๆ

จะว่าไป วันนี้ยังไม่เจอเจ้าเอ็กซี่เลย ปกติน่าจะมากินข้าวเวลานี้นี่นา ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองไปรอบๆ พลันเห็นร่างของคนที่กำลังตามหา แต่เมื่อเห็นคนอีกคนที่เดินอยู่ด้วยกันทำให้ผมเบ้หน้า

เอ็กซี่กำลังเดินอยู่กับแฮรี่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส พร้อมอุ้มเจ้าสุนัขตัวโปรดไว้ในอ้อมแขน เจ้าเอ็กซี่ชวนอีกฝ่ายคุยไม่หยุด ทางแฮรี่ก็เพียงยิ้มน้อยๆอย่างเอ็นดูอีกฝ่าย ผมไม่รู้ว่าพวกเขามีความสัมพันธ์แบบไหนแต่ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่ชอบอยู่ดี เมื่อแฮรี่เดินจากไป ผมก็เริ่มก้าวเดินตรงไปหาเอ็กซี่กำลังนั่งลงที่โต๊ะ เอ็กซี่หันมาเหมือนจะรู้ตัวว่าผมกำลังตรงเข้าไปหา เจ้าสุนัขเจบีเริ่มเห่าเสียงดัง ผมเพียงฉีกยิ้มยียวนอย่างปกติแล้วนั่งลงที่นั่งข้างๆ

"ไงเอ็กซี่"

"มีอะไรชาร์ลี"อีกฝ่ายหันมองผมด้วยสีหน้าหงุดหงิดพร้อมลูบหัวเจ้าเจบีให้เงียบเสียงลง

"เปล่าฉันก็แค่เดินมาทักทาย"ผมเนียนพาดแขนไปบนบ่าของอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม แล้วเอ็กซี่ก็ปัดออกดังคาด

"อย่ามาทำเหมือนเราสนิทกัน ฉันไม่ชอบ" อีกฝ่ายพูดด้วยเสียงหงุดหงิด ดูแล้วเหมือนลูกสุนัขตัวน้อยที่กำลังเห่าไล่ชัดๆ ผมแสร้งทำหน้าเศร้าเล็กน้อย แล้วพูดเสียงอ่อย

"โธ่ เอ็กซี่เราออกจะสนิทกัน แล้ววันนี้ฉันอุตส่าห์ไม่มาแกล้ง แต่นายกลับทำร้ายจิตใจของฉัน ช่างเป็นคนที่โหดร้ายจริงๆ" เอ็กซี่กรอกตาอย่างรำคาญก่อนพูดอีกครั้ง

"วันนี้นายต้องการอะไรชาลี ถ้ามีอะไรจะพูดก็รีบ จะแซะอะไรก็เร็วๆ แล้วรีบไสหัวไปด้วย!"คำพูดของเอ็กซี่ทำให้ผมนิ่วหน้า

ว้าโดนไล่ซะแล้วเรา

"โอเคฉันจะรีบพูดก็ได้ ฉันอยากรู้ว่านายกับแฮรี่กำลังมีความสัมพันธ์แบบไหนกัน? คงไม่ใช่แค่ผู้เลือกกับผู้ถูกคัดเลือกสินะ"ผมพูดเสียงเรียบๆพลางลอบมองสีหน้าของอีกฝ่าย เอ็กซี่หน้าขึ้นสีแดงเล็กน้อย

"ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคำถามของนาย" ไม่จำเป็นต้องรู้คำตอบ เห็นแค่นี้ก็รู้อยู่แล้วว่าเอ็กซี่มันกำลังหลงรักแฮรี่อยู่

น่าหงุดหงิดชะมัด

ผมลุกขึ้นแล้วดึงแขนของเอ็กซี่กึ่งเดินกึ่งลากอีกฝ่ายออกไปจากห้องอาหาร

"ฮ...เฮ้!ชาร์ลีปล่อยนะเฟ้ย!" เอ็กซี่พลางจากกระชากแขนออกแต่ผมก็ออกแรงจับอีกฝ่ายมากขึ้นเจ้าเจบีรีบวิ่งตามเจ้านายของมันด้วยขาสั้นๆพร้อมส่งเสียงเห่า ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องๆนึงที่ว่างอยู่แล้วเหวี่ยงเอ็กซี่ลงกับพื้นห้องนั้นจากนั่นเดินไปล็อกประตูไว้

เอ็กซี่มองผมด้วยสีหน้าเดือดดาล ผมกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายให้ลุกขึ้นแล้วดันติดผนังของห้องอย่างแรงจนอีกฝ่ายร้องออกมา

"เป็นบ้าอะไรของแกเนี่ยชาร์ลี ปล่อยฉันเดี๋ยว--!อื้อ!" ผมกดจูบลงบนริมฝีปากนุ่มของอีกฝ่ายแล้วรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากหวาน เอ็กซี่ดิ้นขัดขืนแต่ผมก็กดแขนของอีกฝ่ายไว้แน่นแล้วรุกหนักขึ้นจนอีกฝ่ายเริ่มอ่อนแรงลงแล้วเคลือบเคลิ้มไปกับรสจูบ แต่ทว่าอยู่ๆความเจ็บปวดก็แล่นเข้ามาทำให้ผมละออกจากริมฝีปากเย้ายวนตรงหน้า แล้วเลียริมฝีปากของตนรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดที่อบอวลอยู่ในปากแต่มันไม่ได้กลบรสจูบที่หอมหวานเมื่อครู่นี่เลยสักนิด

เอ็กซี่หอบหายใจแรงใบหน้าของอีกฝ่ายขึ้นสีแดงจัดพร้อมมองผมด้วยสายตาแข็งกร้าว

ดูยังไงก็น่ารักจริงๆ

"เมื่อกี้นายทำบ้าอะไร!" อีกฝ่ายเค้นเสียงออกมาแล้วเริ่มดิ้นอีกครั้งผมออกแล้วกดแขนของอีกฝ่ายแล้วให้ร่างของตนดันร่างเล็กกว่าให้ติดชิดกำแพง

"ก็..จูบนายไง" ผมกระซิบข้างหูอีกฝ่ายแล้วเลียใบหูนั่น ร่างของเอ็กซี่สั่นเล็กน้อยก่อนเบี่ยงหน้าหลบการกระทำของผมผมจึงเปลี่ยนมาเลียลำคอขาวเนียนแทน

"หยุดชาร์ลี"เอ็กซี่ว่าแล้วพยายามขัดขืน ผมเม้มรอยจูบไว้ที่ลำคอนั่นแล้วกระซิบข้างหูอีกฝ่าย

"ฉันไม่อยากหยุดเอ็กซี่ ฉันรู้ว่าจริงๆนายก็ชอบมัน" คำพูดนั่นทำให้ร่างของเอ็กซี่สั่นเล็กน้อย ผมเปลี่ยนจับมือทั้งสองข้างของเอ็กซี่ตรึงไว้กับกำแพงด้วยมือเดียวแล้วเอื้อมมืออีกข้างไปที่กางเกงของอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายกำลังมีอารมณ์ร่วมกับการกระทำนี่ ผมลูบไปที่ส่วนนั้นเบาๆยิ่งทำให้อีกฝ่ายหน้าแดงขึ้นอีก

"แกทำแบบนี้ทำไมชาร์ลี"เอ็กซี่พูดพร้อมหอบหายใจถี่

"นายคิดว่าทำไมละ" ผมหันมองใบหน้าของอีกฝ่าย เอ็กซี่หรี่ตาลงเล็กน้อย

"คงเป็นวิธีแกล้งแบบใหม่ของนายซึ่งไม่สร้างสรรค์เลยสักนิดและนายควรจะหยุดเดี๋ยวนี้ก่อนที่ใครจะมาเจอเข้า" นั่นทำให้ชาร์ลีหัวเราะออกมา เจ้านี่ไม่รู้อะไรซะเลย

"มีอะไรน่าขำฮะ!" เอ็กซี่ตวาดอย่างก้าวร้าวพลันก็ชะงักเมื่อผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วพูดด้วยเสียงจริงจัง

"เพราะฉันชอบนายต่างหากเจ้าทึ่ม" คำพูดของเขาทำให้เอ็กซี่ช็อคค้าง ก่อนหัวเราะออกมาดังลั่น

"น..นายว่าไงนะ นายเนี่ยนะชอบฉัน? เลือกวิธีแกล้งได้ไม่สร้างสรรค์อีกแล้วนะชาลี" นั่นทำให้ผมหงุดหงิดเป็นที่สุด ผมขยับเข้าไปใกล้อีก

"ฉันจริงจังนะเอ็กซี่"ผมมองอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

ตอนนั่นเองเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

"เอ็กซี่อยู่ในนี้รึเปล่า"เสียงของแฮรี่ดังขึ้นจากอีกฝั่งของประตู

"บ้าจริง" ผมสบถออกมาแล้วผละตัวออกจากอีกฝ่าย เอ็กซี่จ้องมองผมอย่างสับสน

"เอ็กซี่?" เสียงของแฮรี่ดังขึ้นอีกครั้งเรียกให้สติของอีกฝ่ายกลับคืนมา

"แฮรี่เดี๋ยวผมออกไป"เอ็กซี่ตะโกนกลับไป เอ็กซี่ลอบมองผมเล็กน้อยก่อนเดินออกไป

"แย่ชะมัดดันโผล่มาขัดซะได้" ผมพูดพลางขยี้ผมของตัวเองเล็กน้อย

แต่ไม่เป็นไร...ไว้คราวหน้าฉันจะทำให้นายเป็นของฉันทำให้นายเลิกหลงรักแฮรี่แล้วมองมาที่ฉันเพียงคนเดียว

.

.

"เป็นอะไรรึเปล่าเอ็กซี่" แฮรี่ถามคนอายุน้อยกว่าอย่างเป็นห่วง  เมื่อเอ็กซี่เพียงส่ายหน้าแล้วยิ้มให้เขาในมืออุ้มเจ้าเจบีพลางลูบหัวมันไปด้วยเบาๆ

"ไม่ครับ ผมไม่เป็นไร" แต่ท่าทางที่เงียบผิดปกตินั่นยังทำให้แฮรี่รู้สึกไม่สบายใจนัก ที่เขารู้ว่าเอ็กซี่อยู่ในห้องนั้นเพราะเห็นเจ้าเจบีเห่าอยู่ที่หน้าประตูแต่เมื่อเขาลองเปิดดูมันดันล็อกอยู่ นั่นทำให้เขารู้ทันทีว่าเอ็กซี่กำลังถูกชาร์ลีแกล้งอีกแล้ว

เขารู้มาสักพักแล้วว่าชาร์ลีมักเข้ามากลั่นแกล้งเอ็กซี่เสมอและแน่นอนว่าเขาเคยจะเข้าไปจัดการเรื่องนี้อยู่หลายครั้งแต่เอ็กซี่มักจะตอบอย่างหนักแน่นว่าเขาสามารถดูแลตัวเองได้ แต่แฮรี่ก็ยังคงเป็นห่วงเพราะเอ็กซี่ก็เหมือนลูกชายคนนึงของเขา

"ครั้งนี้เขาแกล้งอะไรเธออีกล่ะ ให้ฉันจัดการให้มั้ย?"แฮรี่ถามแต่ทว่าปฏิกิริยาของเอ็กซี่นั่นผิดแปลกไปจากปกติ ถ้าตามปกติเขาจะเล่าให้แฮรี่ฟังพร้อมบอกว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระแต่ว่าครั้งนี้เอ็กซี่หน้าแดงพร้อมมีท่าทางอึกอัก พลันสายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่รอยสีแดงที่คอขาวของเอ็กซี่ แล้วแฮรี่ก็ได้บทสรุปของทุกอย่าง

สงสัยว่าครั้งนี้ต้องจัดการขั้นเด็ดขาดเสียแล้ว

End.

 
 

edit @ 23 Apr 2015 10:20:38 by k-myst

Comment

Comment:

Tweet